Poezja, która porusza i skłania do refleksji. Jesienny wieczorek poetycki w strzegomskiej bibliotece [FOTO]

W świecie, w którym coraz trudniej znaleźć chwilę na zatrzymanie się i refleksję, poezja przypomina o tym, co naprawdę ważne. W piątek 13 listopada, Biblioteka Publiczna im. Elizy Orzeszkowej w Strzegomiu wypełniła się słowami wielkich polskich poetów, wspomnieniami i emocjami podczas jesiennego wieczorku poetyckiego.

W spotkaniu uczestniczyli seniorzy ze Związku Emerytów i Rencistów oraz czytelnicy biblioteki, którzy wspólnie odkrywali twórczość najwybitniejszych polskich poetów. Nie zabrakło utworów Adama Mickiewicza, Cypriana Kamila Norwida, Bolesława Leśmiana, Stanisława Wierzyńskiego i Wisławy Szymborskiej, a także wielu innych autorów.

Wieczór poprowadziły dyrektorka placówki Anna Wolarczyk oraz bibliotekarka Beata Suwart-Orzechowska. Podkreślano, że poezja nie musi być ucieczką od rzeczywistości. Może być sposobem, by spojrzeć jej prosto w oczy. Czasem kilka wersów potrafi wyrazić sprzeciw mocniej niż długi manifest, a metafora zadać pytanie, którego nie odważylibyśmy się wypowiedzieć wprost.

– Warto czytać poezję, bo potrafi być głosem sprzeciwu, stawiać niewygodne pytania i budzić sumienia. Może ostrzegać przed obojętnością, przypominać o wartościach, o których zbyt łatwo zapominamy w świecie pełnym konfliktów, podziałów i wielkich, często pustych haseł. Bo poezja nie tylko opisuje świat, czasem pomaga nam nie stracić człowieczeństwa - zaznaczyła Beata Suwart-Orzechowska.

Szczególnym momentem spotkania była prezentacja autorskiej twórczości Bogumiły Żelazko. Strzegomianka, która pisze wiersze od dzieciństwa, podzieliła się utworami inspirowanymi codziennym życiem. Wśród zaprezentowanych tekstów znalazł się m.in. wiersz zatytułowany „Fortepian w kamieniołomie”.

Na pięknej scenie pod błękitem nieba

w kamieniołomie Bazalt muzyka rozbrzmiewa.

Unosi się aż po czubki drzew wysoko

i płynie ku puszystym obłokom.

Na scenie fortepian w otoczeniu przyrody,

wokół niego szuwary wystające z wody.

W pięknej scenerii krajobrazu sielskiego

i lecące bociany jak z obrazu Chełmońskiego.

Spod palców pianisty muzyka wzlatuje,

to szeptem opada, to znów szybuje.

Chopin, Liszt, Mozart, Cezar Franck,

chociaż mniej znany, odbija się echem od skalistej ściany.

Strzegom - dolnośląskie miasto, granitowe złoże

Król Zygmunt z kolumny zaświadczyć może.

Beethoven, Bach, Schumann, Ravel piękną grą bawi,

z wnętrza kamieniołomu muzyką miasto sławi.

Wiem o czym mówię, bo też tam byłam

i na tej wspaniałej uczcie swoje zmysły karmiłam.

Jesienny wieczorek pokazał, że biblioteka to nie tylko miejsce wypożyczania książek, ale także przestrzeń spotkań, rozmów, rozwijania pasji i odkrywania piękna literatury, która potrafi łączyć pokolenia i uwrażliwiać na świat.

Anna Stefanko